Án þess að vilja gera lítið úr fréttastofum RÚV og Stöðvar 2, sem einbeittu sér að sjálfkjöri í formanns- og varaformannsembætti Samfylkingarinnar, auk áverka á hryssum um land allt, held ég að fréttir dagsins séu allt aðrar. Eftir sjónvarpsfréttum í Þýskalandi að dæma, virðast 50% afskriftir á skuldum Grikkja blasa við. Hér er um stórfrétt að ræða, því með þessu er bankakerfið í raun búið að viðurkenna, að sú glórulausa stefna, sem viðhöfð hefur verið með því að lána ríkjum peninga langt umfram það sem eðlilegt mætti teljast og fjárhagsleg geta ríkja býður upp á, hefur beðið skipbrot. Þetta mun án efa einnig hafa áhrif gagnvart mörgum þróunarríkjum og öðrum ríkjum – t.a.m. Ítalíu, Portúgal, Belgíu og jafnvel Íslandi – þótt eflaust verði farið hægar í sakirnar en gagnvart Grikklandi. Með 50% afskriftum skulda og annarri þeirri hjálp, sem ákveðin hefur verið, hefur evrunni líklega verið bjargað fyrir horn.
Núna blasir að mínu mati við, að sú krafa mun enn vaxa að svipaðar ráðstafanir verði að veruleika gagnvart almenningi í Evrópu og Bandaríkjunum, þótt þær muni eflaust ekki ganga jafn langt og afskriftirnar gagnvart Grikklandi. Ábyrgðalaus lánastefna bankastofnana, sem byggði fasteignabólu og neysluherferð í boði bankanna, stórfyrirtækja og ríkisstjórna á Vesturlöndum, sem voru orðnar háðar neysluaukningu, verður ekki eingöngu lögð á herðar lántakenda. Skattgreiðendur hafa ekki aðeins greitt stórar fúlgur fyrir endurreisn banka og tryggingarfélaga, heldur hafa stórar fúlgur af skattfé verið reiddar af hendi til að tryggja innistæður fjármagnseigenda. Nægir að minna á þá peninga, sem íslensk stjórnvöld hafa lagt í banka og tryggingarfélög undanfarin 3 ár á kostnað skattgreiðenda. Vissulega hafa peningar verið afskrifaðir, en þegar litið er á stóru myndina eru það fjármagnseigendur, sem hafa gengið frá borði með ránsfeng sinn nær óskertan. Getur það verið að mótmælin undanfarnar vikur og mánuði séu farin að hafa áhrif á stjórnmálamenn og fjármagnseigendur um allan heim?
Auðvitað hefur almenningur risið upp,hér á landi sem annarsstaðar Guðbjörn. Occupy hreyfingin í Bandaríkjunum á bara eftir að vaxa og dafna.
Græðgi 1% mannkyns er ekkert einkamál þeirra. Misskipting hefur farið vaxandi sl. áratugi á okkar kostnað sem telst millistétt. Hér á landi er útgerðaraðallinn með þjóðarauðlindina í gíslingu. Við eigum og verðum að gera kröfu til þeirra sem komust á þing í síðustu kosningum að koma auðlindarmálinu í höfn.
Að afhenda þessum aðilum þessa gullkistu án þess að greiða fyrir verulegt afgjald er gjörsamlega galið. Þeir hafa aldrei grætt eins mikið og nú eftir Hrun. Makrílkvótinn er enn eitt dæmi þess hversu illa var staðið að úthlutun kvótans án þess að Ríkissjóður fengi nema örfáar krónur fyrir.
Galtómum Ríkissjóði veitir ekki af peningum á niðurskurðartímum,hvers vegna í ósköpunum er ekki vaðið í málið og lögum breytt til hagsbóta fyrir okkur skattgreiðendur. Er þetta kanski dæmi þess að þetta 1% hér á landi
er með Alþingismenn í vasanum alla nema þingmenn Hreyfingarinnar?
Af hverju er verið að fella niður 50%? Af hverju ekki bara 70%? Af hverju ekki alveg eins að fella bara niður 90% af skuldum? Skiptir það nokkru máli? Verða ekki allir hæstánægðir? Amk þeir sem skulda. Það gleymist reyndar að tala um hverjir ætla að borga þessar niðurfellingar, skuldir hverfa ekki við svona hókus pókus trix, heldur er skuldunum bara velt frá einum og yfir á annan.
Síðustu árin hefur það nær eingöngu verið almenningur í landinu sem hefur þurft að taka þetta á sig með hærri sköttum og ekki síst með því að sá gríðarlega stóri hluti sem er tekinn af launum og fært yfir í lífeyrissjóðina er notaður til að niðurgreiða eða fella niður það sem ríkisvaldinu dettur í hug að gera.
Það er með miklum ólíkindum að almenningur í landinu skuli sætta sig við að þessi gríðarlega stóra sneið kökunnar sem kemur úr launaumslaginu og fer beint til lífeyrissjóðanna og er síðan sóað þaðan í glórulausar fjárfestingar misvitra, ásamt því að niðurgreiða eitthvað sem enginn veit síðan kannski hvað er.
Makrílkvóta var aldrei úthlutað í upphafi Leifur, hann var einfaldlega veiddur. Ríkið hafði ekki einu sinni svo mikið fyrir því að rannsaka stofninn og gefa út kvóta. Menn veiddu einfaldlega án þess að ríkið væri nokkuð að skipta sér af. Það er annars alveg merkilegt hvað Samfylkingarfólk og aðrir ESB sinnar eru allt í einu uppteknir af makrílstofninum á Íslandi. Hvaðan kemur þessi skyndilegi áhugi á nákvæmlega þessari fisktegund? Hefur það eitthvað að gera með samskipti Íslendinga við ESB? Af hverju er t.d. flokksfundur Samfylkingar ekkert að tala um að hætta við að leggja niður líknardeildir, og leggja skatt á Rauðmaga? Af hverju Makríl? Það liggja allir þræðir til Brussel þegar orðið Samfylking og Makríll dúkkar upp í umræðunni.
Er örvænting Össurar og co. orðin slík í þessum „aðildar/aðlögunar“ viðræðum við ESB að menn eru farnir að hengja sig í þessa hluti?
Joi//
Færeyingar ,,veiða“ líka makríl. Ekki afvegaleiða málið. Færeyingar bjóða út sinn kvóta,skynsöm þjóð Færeyingar, og selja þeim sem vilja fyrir 100kr ísl kílóið.
Varðandi lífeyrissjóðina og sukkið innan þeirra,þá er ég aldrei þessu vant sammála þér blámann, að það kerfi er komið á endastöð. Vald okkar almennings er EKKERT inn þessa apparats.
Einhver nefndi ekki alls fyrir löngu að lífeyrskerfið væri ekkert annað en ponzy svindl. Gríðarstórir aldurhópar þar á meðal ég, munum væntalega fá eitthvað fyrir stritið eftir örfá ár,en næstu kynslóðir minna en ekkert.
Leggja ætti af þetta kerfi og koma því í eitthvað vitrænt horf, án þessarar geggjuðu verðtrygginagar. Hún er okkar stóra böl.
Meðalávöxtun lífeyrissjóðanna síðasta áratuginn er rétt um 1%. Það mun líklega ekki duga til að halda úti neinum greiðslum til þeirra sem fara á aldur í framtíðinni. Ef þessir dúkar sem eiga að halda úti þessum sjóðum geta ekki séð til þess að ná amk. sömu ávöxtun og krakkarnir fá af bankabókunum sínum, þá er alveg eins gott að sleppa þessu.
Ef Færeyska stjórnin er að rukka 100 kr. fyrir kílóið, þá hljóta það að vera alger ofurmenni sem gera út. Þeir þurfa þá líklega að borga litlu lægra verð til ríkisins fyrir kvótana en þeir eru að fá fyrir aflann á mörkuðum, þá á að sjálfsögðu eftir að borga umsamda þóknun til áhafnar, líklega rúm 30% af aflaverðmæti. Olíu á skipið (þessi tonn eru að brenna 20-30 tonnum á togtímann, stundum er olíukostnaður 20% af aflaverðmæti).
Ef Samfylking myndi nú bara fara að dæmi frænda okkar í Færeyjum og dengja þessum mkríl sköttum á útgerðina, enda er flokkurinn í agætis formi við að setja á nýja skatta á atvinnuvegina þessa dagana, þá væri hægt að laga fjárlagahallann um kannski 10 milljarða (fer auðvitað eftir hvernig makríllinn er veiddur og unninn). Það er eitthvað sem Leifi og co. er auðvitað nokk sama um, aflaverðmæti er ekki þeirra vandamál. Ef útgerðir ættu að borga gjald fyrir veiðarnar, sem næmi svo gott sem mögulegum tekjum, þá er hætt við að menn færu bara að veiða þetta á Sigurði VE 1957 módelinu, en létu það alveg vera að fjárfesta í 5-6 milljarða skipum sem skila mun meiri aflaverðmætum fyrir sama magn dregið að landi en á gömlum og úreltum skipum.
Að sjálfsögðu reikna samfylkingargosarnir það ekki heldur inn í dæmið að með því að setja svona nýja skatta á veiðarnar, þá verða þeir sem draga aflann að landi að hagræða annars staðar til að eiga fyrir gjaldinu. Hvaðan ætli slík hagræðing kæmi? Hugsanlega t.d. í launum sjómanna? Ríkið er nú þegar að fá drjúgan hluta þessara tekna? Hvað með minni hagnað fyrirtækjanna? Er ekki ríkið að sækja sinn skerf þangað líka? Útgerðin dregur alltaf saman seglin í viðhaldi og endurnýjun á skipum og veiðarfærum þegar peningarnir í greininni minnka, þaðan er ríkið að fá sitt.
Svona gamaldags hugsunarháttur eins og Leifur er að bera á borð stenst ekki nánari skoðun. Útgerðin á að sjálfsögðu að greiða sína skatta, alveg eins og önnur fyrirtæki. Þetta makríl útspil flokksfundar Samfylkingarinnar er hins vegar eitthvað sem menn eiga ekkert að taka alvarlega.
Syrktaraðilar joa af Valhöll mergsugu bankakerfið og sjóði landsmanna um ca. 600 milljarða. Í hvað skyldu þessir fjármunir hafa farið?
Í uppbyggingu á tækjabúnaði fiskvinnslunnar,eða endurnýjun fiskveiðflotans sem er að nálgast fimmtugsaldurinn að meðaltali?
Ó sei sei nei, þessir fjármunir gufuðu bara upp og hurfu að lokum til Langtiburtistan.
Fjármálasukk innan samfélags kvótagreifanna er vert ítarlegrar skoðunar.
Mörg af þessum útgerðarfyrirtækjum sem fengið hafa óskiljanlegar afskriftir og fá að halda eftir kvóta og skipum,greiða svo samviskulega í FLokkssjóðinn góða. Allt er gert til að halda úti málgagni LÍÚ svo það lognist ekki útaf.
Þú ert að verja vondan málstað joi minn,það veistu innt í hjarta þínu ef þú hefur eitthvað slíkt.
Allar afskrftir til sjávarútvegsins árin 2009 og 2010 voru 10 milljarðar. Það eru háar tölur. Hins vegar voru heildarafskriftir fjármálastofnana til hinna ýmsu aðila á sama tíma námu alls 480 milljörðum. Hlutur sjávarútvegsins til heildar afskrifta bankanna á þessum tveimur árum hljóðaði sem sagt upp á tæp 2% af heildarafskriftum. Þegar menn hafa í huga að 82% af vöruútflutningi landsmanna kemur í gegnum sjávarútveginn, þá er erfitt að ímynda sé hvers vegna kratarnir eru svona uppteknir við að leggja sjávarútveginn í einelti vegna afskrifta, þegar staðreyndin er sú að einstök fyrirtæki í öðrum atvinnugreinum hafa fengið mun meiri afskriftir en allur sjávarútvegurinn til samans á þessum árum!
Jafnaðarmenn á Íslandi ættu að skoða þær upplýsingar sem eru aðgengilegar varðandi sjávarútveg og draga ályktanir samkvæmt þeim upplýsingum sem þar koma fram. Sú stefna eða stefnuleysi sem samfylking hefur unnið eftir í sjávarútvegsmálum undanfarin ár er flokknum ekki til framdráttar, enda er stefnan að komast í þrot. Frumvörpin sem flokkurinn berst fyrir inni á alþingi þessa dagana hefur verið gagnrýnt af ÖLLUM aðilum sem koma nálægt sjávarútvegi. Það virðist ekki skipta neinu máli hver er fenginn til að segja skoðun sína á stefnu samfylkingar, stefna flokksins í sjávarútvegsmálum er varla framkvæmanleg.
Hvers vegna flokkurinn á svona bágt í þessu mikilvæga máli er erfitt að geta sér til um. Hugsanlega er ekki næg þekking innan flokksins á þessum málum. Kannski ráða einhverjir aðrir hagsmunir för en þeir að hámarka tekjurnar fyrir Íslendinga af veiðum og vinnslu sjávarfangs við Íslandsstrendur.
Kannski eru bara einhverjir teknó-kratar þarna sem sjá peninga sem gætu hugsanlega verið á lausu úti í atvinnulífinu? Kannski eru einhverjir að græða peninga. Það væri nú hræðilegt? Þá peninga væri í stðin hægt að virkja inn á skriffinsku apparat kratanna? Hægt að stækka báknið eitthvað með því að skattleggja greinina eitthvað meira og fjölga því sem Jón Baldvin kallaði „blýantsnögurum“ í ráðuneytum og í stjórnsýslunni?
Í stjórnsýslunni vinnur mikið af góðu fólki, en á samdráttartímum er engin ástæða til að fjölga of mikið opinberum störfum. Það er einfaldlega ekki til peningur í svoleiðis lúxus. Núna er forgangsverkefni að koma atvinnuvegunum á fullt skrið. Samfylking er að standa í vegi fyrir þeirri vinnu. Flokkurinn þarf þess vegna að víkja til hliðar og gefa þeim sem hafa áhuga á þessu að komast að stjórn landsins.
Þetta er nú alveg rétt með makrílkvótann hjá Færeyingunum þeir settu hluta af honum á opin uppboðs markað og fór hann á mikinn pening t.d fékk dótturfyrirtæki Samherja dálítinn hluta og borgaði fyrir hann sem svarar 100 krónum íslenskar á hvert kg, varla væru þeir að borga svona mikið fyrir hann ef það borgaði sig ekki! Almennt verð á makríl til manneldisvinnslu í Evrópu hefur verið svona 210 til 250 kr á hvert kg og farið alveg upp fyrir 300 kr. ef við miðum við íslenska mynt. Slagurinn var mikill um færeyska makrílkvótann og voru allt frá íslendingum til Hollendinga að bjóða í kvótann í gegnum sín færeysku dótturfélög.
Svo er það allt annað mál með makrílverð á Íslandi útaf hverju það sé svona lágt eins og það var í sumar að meðaltali rétt rúmar 130 kr fyrir hvert kg eða helmingi lægra heldur en greitt var t.d fyrir sömu vöru í Noregi og Danmörku, getur spilað þar inn í fákeppni og einokun?. Veit það bara að verð á síld og öðrum uppsjávarfiski hefur ekki hækkað hér á landi í neinu hlutfalli við hækkanir sem sjást annars staðar þá er ég að tala um síd og makríll ófrosinn til manneldis. Sjómennirnir á þessum skipum eru með góð laun en ættu ef allt væri eðlilegt að vera miklu hærri laun það er einhver annar að hirða stóra sneið af kökunni. Þegar t.d norðursjávar sildin var og hét þá varð það ekkert óeðlilegt að eftir eina vertíð ættir þú fyrir byggingarkostnaði á einu einbýlishúsi og meira til. Á vertíðinni 2009 var t.d almennt verð á síld til manneldisvinnslu í Noregi rétt rúmar 2 kr norskar á kg í ár hefur verðið verið í kringum 5,5 kr á kg og farið upp í 6 kr norskar á kg. Málið er einfaldlega á Íslandi er ekki samkeppni um uppsjávarfiskinn heldur er fákeppni og verðinu er handstýrt og kökunni allt öðruvísi skipt heldur en ætti að vera. Við skulum átta okkur á að það er algjör gullgröftur að gera út á uppsjávarfisk í dag hvað svo sem verður seinna.
En svona í lokin ég ef aldrei skilið hvers vegna útgerðarmaður sem hefur aðgang að auðlindinni er tilbúinn að leiga öðrum aðganginn á uppsprengdu verði en til svo í hina röndina algjörlega forkastalegt að þurfa að borga sjálfur eitthvað gjald fyrir aðganginn hefur að eitthvað að gera með einokun að gera. Þó þú seljir og kaupir einokunaraðstöðu eins og í íslenska kvótakerfinu þá breyttir það því ekki að um einokunarstöðu er um að ræða.
afskriftir sjávarútvegsfyrirtækja er mikið hærri heldur en 10 miljarðar þeir voru bara svo sniðugir að hafa þær í öðrum félögum sem kölluðust fjárfestingarfélög svo ef við tökum fjárfestingarfélög Sjávarútvegsfyrirtækja með í reikinginn þá fáum við allt aðra tölu og dálítið hærri heldur en 10 miljarða, þetta er bara hlutur af áróðursstríðinu að fegra mynd sjávarútvegsins
Þessar tölur segja allan sannleikann. Reyndar voru margir útgerðarmenn sem héldu að þeir væru flinkir í öðru en að gera út og veiða fisk. Það reyndist ekki eins auðvelt hjá mörgum þeirra og þeir hugðu.
Nákvæmlega sama á við um þegar misvitrir stjórnmálamenn og alls kyns fólk sem ekkert vit hefur á sjávarútvegi ætlar sér að fara með alls kyns hugmyndum að auka tekjurnar fyrir fólkið í landinu af fiskveiðum, vinnslu og sölu. Það er kannski ekki eins auðvelt og menn halda.