Eiríkur Bergmann er brilljant maður, en ekki er ég sammála kenningu hans, að aukið fylgi þjóðernissinnaðra flokka á Norðurlöndunum og víðar – t.d. hjá Danske folkeparti – sé einungis því að kenna að aðrir stjórnmálaflokkar hafi byrjað að daðra við rasisma til að nálgast „originalið“ og af þeim sökum aukist fylgi þessara öfgaflokka. Ég held að öllum sé ljóst, nema auðvitað þeim sem þjást af pólitískri lesblindu, að auknum straumi flóttamanna til Evrópu sé um að kenna, en ekki einhverju pólitísku keiluspili í kosningabaráttu. Þúsundir flóttamanna koma yfir Miðjarðarhafið í viku hverri og til viðbótar er þúsundum smyglað á annan hátt til álfunnar. FRONTEX (Landamærastofnun Evrópu) býst við um 500.000 flóttamönnum sem bara koma yfir Miðjarðarhafið á þessu ári. Sumir hafa jafnvel haldið því fram að um 1 milljón flóttamanna komi til Evrópu á þessu ári, því ekki eru allir skráðir sem slíkir.
Auðvitað ber okkur skylda til að hjálpa stríðsþjáðu fólki eins og við getum, þótt mörgum sé það ekki ljóst og telji að stríð í öðrum álfum komi okkur bara alls ekki við. Slík aðstoð verður þó alltaf að byggjast á því að flóttamennirnir séu velkomnir af þorra landsmanna. Svo er enn í Evrópu, en þar eru því miður blikur á lofti líkt og úrslit kosninga í jafn frjálslyndum löndum og Svíþjóð og Danmörk eru að staðfesta. Að kenna „popúlisma“ um þegar yfir 20% kjósenda hafa áhyggjur af ákveðnu máli er því eitthvað sem er ekki boðlegt fyrir fræðimenn í stjórnmálafræði að predika. Ef um 500.000-1.000.000 flóttamanna eru að koma árlega og það árum saman og aðeins nokkur lönd eru að taka við öllu þessu fólki, hlýtur það að leiða til vandræða áður en yfir líkur. Að leiða hjá sér slík vandamál er „pólitískur naívismi“ og gerir það að verkum að fylgi hægri öfgaflokka mun aðeins aukast í framtíðinni.
Ég er þér sammála, ágæti Guðbjörn.
Mér þykir Eiríkur Bergmann ágætur maður og ég bæði les og hlýði jafnan á það sem hann hefir fram að færa.
Ég hygg raunar að ég myndi ekki lýsa honum sem „brilljant“ en það er auka-atriði.
Hann er að mínu viti prýðilegur maður og það sem meiru skiptir vitsmunalega heiðarlegur, ólíkt flestum skoðanabræðrum sínum og -systrum.
Alla jafna.
En málflutningur Eiríks í þessu efni stenst enga skoðun. Danski þjóðarflokkurinn er stærstur flokka í „bláu-fylkingunni“. Þýðir þetta að 20% Dana hafi fyllst útlendingahatri, fasisma, rasima og vilji „die Ausländer raus“?
Auðvitað verðum við sem aðrir lýðræðissinnar að horfa til þessara úrslita og túlka þann vilja umtalsverðs hluta kjósenda í Danmörku á þann veg sem við blasir.
Um fimmtungur Dana telur „velferðarkerfi“ vinstri manna hvað varðar „rétt“ útlendinga til landvistar og „bóta“ genginn í hreinar öfgar. Og þetta er raunar ekki rétt því ef horft er til „bláu-fylkingarinnar“ í heild sem vann kosningarnar er stuðningur við þetta sjónarmið mun meiri.
Er það afstaða sem verðskuldar „þöggun“, jafnvel útskúfun?
Sjálf bjó ég í Danmörku og fylgdist með einmitt þessari þróun.
Að kenna þetta við mannhatur, rasisma og þjóðernisöfgar er fjarri öllu lagi.
Á sínum tíma sýndi hið byltingarsinnaða „Alþýðuleikhús“ leikritið „Við borgum ekki“ eftir Dario Fo.
Sú leiksýning var ef rétt er munað borin uppi af elju fremur en hæfileikum.
Ég hygg það hafi verið í Austurbæjarbío frekar en Hafnarbíó.
Stór hluti Dana hefur komist að sömu niðurstöðu.
Vinstri menn stunda ekki síður en þeir hægri sinnuðu atkvæðakaup – m.a. með bótakerfum og eymingjavæðingu samfélagsins.
Með því að gera afkomu sífellt fleiri háða úthlutunarkerfi stjórnmálamanna má auðveldlega kaupa stuðning talsverðs hluta samfélagsins,
Þetta er eitt helsta einkenni „velferðarsamfélaga“ Norðurlanda.
Þessi hugmyndafræði fékk einn á snúðinn í kosningunum í Danmörku.
Danir eru líberal og elegant en láta ekki bjóða sér hvað sem er.
Niðurstöður kosninganna eru því eðlilegt andsvar við samfélagi sem gengið hefur of langt, að mati meirihluta kjósenda.
Eiríkur Bergmann hefur áhyggjur af „þjóðernishyggju“ í Evrópu og rökstyður með tilvísun til Þýskalands Hitlers.
Þetta er galinn og fráleitur málflutningur. Engin slík hætta er fyrir hendi þökk sé ESB, hnattvæðingu, vestrænni samstöðu og síðast en ekki síst þeirri nýju menningu sem samfélagsmiðlar og tölvutækni opinbera og knýta saman.
Eiríkur Bergmann er samfylkingarmaður – vart verður því neitað?
Hans fólk tapaði í Danmörku og er víða í vanda í álfunni.
Meira að segja líka hér í sjálfri velferðinni.
Svo fínn og elegant maður ætti að hefja sig upp úr flokkspyttinum og upplýsa okkur hin um það sem raunverulega er á ferð í Danmörku og víðar í Evrópu.
Sennilega er það áhugavert.
Jafmvel gæti þar verið á ferð raunverulegt rannsóknarefni fræðimanna.
Eiríkur Bergmann væri fínn í það verkefni.
Þakkir
Rósa G.G.
Rósa mín, hvað væri ég án þín?
Ég hefði mikinn áhuga á að hitta þig ef þú kemur til landsins og hægðarleikur einn að ná í mig yfir Embætti tollstjóra.
Í símaskránni er ég ekki lengur, þar sem fólk var að hringja í mig til að hella sér yfir mig.
Kann illa við það…
Öllum stjórnmálflokkum er ljós sá vandi sem stafar af flóttamönnum til Evrópu frá Norður Afríku eða frá Mið-Austurlöndum. Öllum. Það er hinsvegar popúlismi af verstu sort að nota vandamálið til atkvæðaveiða og því hefur Eiríkur Bergmann rétt fyrir sér.
Hissa að þú skulir taka undir „Unsinn und Geschwätz“ Rósu.
Dansk folkeparti, Sveriges demokratene og Fremskrittspartiet fà atkvædi frà fòlki sem er hrætt vid ùtlendinga, en þessir flokkar standa sosialdemokrøtum nær ì velferdsmàlum, eda „eymingjavæðingu samfélagsins“ eins og Ròsa kallar þad.
Ad kalla þessa flokka hægri øfgaflokka er þvì ekki rètt, einnig er andstada þerra vid EU ofmetin, nùna eru glæpamenn frà Rùmenìu og Lithàen mikid ì frèttum ì Skandinavìu og þess veggna gefur þad mørg atkvædi ad vera à mòti Schengen-avtalen, loka helvìtis ùtlendingana ùti er vinnsælt og þessir flokkar elska sem er vinnsælt, en eru ì raun ekkert à mòti EU og øllu þvi frelsi og velmegun sem þvì fylgir.
þessir flokkar elska alt sem er vinnsælt, ættladi jeg ad skrifa.
Nei, það er hann ekki.
Eiríkur Bergmann er í góðum tengslum við þingmenn. Sigríður Á. Andersen er í góðum tengslum við þjóðina.
http://www.visir.is/thingmonnum-stillt-upp-vid-vegg-i-oskamali-sumra/article/2015150618991
Menn verða að hafa það í huga að þetta „inflytjenda vandamál“ er alls ekki nýtt af nálinni í Danmörku og Svíþjóð.
Þetta er búið að vera til staðar í yfir 30-40 ár að innflytjendum frá framandi menningarsvæðum er sífellt að fjölga og það verður ekki horft fram hjá því að aðlögun þeirra að norrænum velferðasamfélögum hefur bara gengið mjög illa. Atvinnuleysi og örorka er gríðarlega há meðal þessara hópa sem hefur skapað mikið álag á velferðarkerfi þessara landa og m.a. valdið að skerða hefur þurft aðra þjónustu og bætur.
Gælpatíðni hefur og einnig verið mjög há og hefur meirihluti þeirra fanga sem sitja inni undanfarin 30 árið verið af erlendu bergi brotin.
Þegar innflytjendur flytja inn í úthverfin þá hefur íbúum af norrænum uppruna fundið sér vera ógnað og flutt burt þangað sem íbúðakostnaður er gjarnan hærri, þetta hefur hækkað íbúðakostnað sérstaklega í lægri tekjuhópunum.
Ef menn fylgjast með gulupressunni í þessum löndum þá hefur nánast önnur hver forsíða síðustu áratugina verið undirlögð fréttum af innflytjendavandamálum af ýmsu tagi.
Þetta virðist vera vandi af því tagi að vera óleysanlegur og gerir ekkert annað en að versna. Það er því í sjálfu sér ekki undarlegt að kjósendur sérstaklega í hópum tekjulægri sem telja sig hafa orðið fyrir skerðingu lífsgæða vegna þessa, leiti til flokka sem vilji setja lás á hurðina þegar koma fréttir um nýjar holskeflur flóttamanna .
Nú er ég ekki að segja eins og halda mætti að þetta sé allt innflytjendum að kenna. Það er af og frá, þetta er samfélagslegt vandamál sem norræn velfverðarsamfélög virðast eiga mun erfiðara með að takast á við m.v. til dæmis samfélög eins og Bandaríkin, Kandada og jafnvel Bretland.