© Gunnar Tómasson

6. júlí 2017

…þa er scyllt at hava þat helldur er sann ara reynisc.

(Stafréttur texti – Íslendingabók)

38673

16998 = En hvatki es nusagt es i froþo þesom

21675 = þa er scyllt at hava þat helldur er sann ara reynisc.

38673

4335 = Kristr

11359 = Snorri Sturluson

9814 = Sturla Þórðarson

10565 = JHWH

  2600 = FINIS

38673

***

I. Hallgerðr – Tákn Tíma – Upphaf sögu

(Brennu-Njálssaga, 1. kafli – M)

317950

22842 = Þat var einu hverju sinni, at Höskuldr hafði vinaboð

23848 = ok þar var Hrútr, bróðir hans, ok sat it næsta honum.

20123 = Höskuldr átti sér dóttur, er Hallgerðr hét.

14647 = Hon lék sér á gólfinu við aðrar meyjar;

15582 = hon var fríð sýnum ok mikil vexti

12437 = ok hárit svá fagrt sem silki

14594 = ok svá mikit, at þat tók ofan á belti.

8468 = Höskuldr kallar á hana:

9130 = „Far þú hingat til mín.”

9192 = Hon gekk þegar til hans.

16785 = Hann tók undir kverkina ok kyssti hana;

8551 = síðan gekk hon í braut.

13690 = Þá ræddi Höskuldr til Hrúts:

12947 = „Hversu lízk þér á mey þessa?

10208 = þykki þér eigi fögr vera?”

7460 = Hrútr þagði við.

14309 = Höskuldr innti til annat sinn.

8348 = Hrútr svaraði þá:

20361 = „Ærit fögr er mær sjá, ok munu margir þess gjalda;

26997 = en hitt veit ek eigi, hvaðan þjófsaugu eru komin í ættir várar.”

9570 = Þá reiddisk Höskuldr,

17861 = ok var fátt með þeim bræðrum nökkura hríð.

317950

II. Grýla – Flagð undir fögru skinni.

(Íslendingasaga, 34. kafli)

474815

24391 = Snorri lét gera búð þá upp frá Lögbergi, er hann kallaði Grýlu.

17283 = Snorri reið upp með sex hundruð manna,

23283 = ok váru átta tigir Austmanna í flokki hans alskjaldaðir.

15910 = Bræðr hans váru þar báðir með miklu liði.

14004 = Allir váru þeir fyrir vestan á.

14361 = Dylgjur miklar váru um þingit.

12395 = Magnús byskup fekk sætta þá,

18256 = ok hann leysti landit á Gufunesi til handa Atla

11955 = ok lagði þá mjölskuld í landit.

16717 = Snorri hafði virðing af málum þessum.

23164 = Ok í þessum málum gekk virðing hans við mest hér á landi.

18951 = Hann gerðist skáld gott ok var hagr á allt þat,

9841 = er hann tók höndum til,

22973 = ok hafði inar beztu forsagnir á öllu því, er gera skyldi.

12279 = Hann orti kvæði um Hákon galin,

25063 = ok sendi jarlinn gjafir út á mót, sverð ok skjöld ok brynju.

9683 = Þar kvað um Máni þetta:

10664 = Örr hefr sendar Snorra

9107 = siklingr gjafar hingat,

7442 = unni afreksmanni

8069 = jarl gersima snarla.

10294 = Gæðingr hlaut, sem gátum,

10072 = göfugr af tignum jöfri,

9396 = þat fekk skald, með skildi,

11293 = skynjat, sverð ok brynju.

21243 = Jarlinn ritaði til Snorra, at hann skyldi fara utan,

18329 = ok lézt til hans gera mundu miklar sæmdir.

13738 = Ok mjök var þat í skapi Snorra.

12114 = En jarlinn andaðist í þann tíma,

21965 = ok brá þat útanferð hans um nökkurra vetra sakir.

20580 = En þó hafði hann ráðit för sína, þegar tími væri til.

474815

III. Askr Yggdrasils – Snorri fólgsnarjarl – Gunnarr í Hauginum

(Túlkun G. T.)

80048

   7154 = Askr Yggdrasils

-10148 = Snorri fólgsnarjarl

-1000 = Myrkur

4000 = Logandi Sverð – Sköpunarmáttur Alheims

80042 = Haugvísa Gunnars¹

 80048

I + II + III = 317950 + 474815 + 80048 = 872813

V + VI + VII = 197920 + 400896 + 273997 = 872813

IV. Dráp Snorra Sturlusonar

(Íslendingasaga, 151. kafli)

872813

24923 = Þeir Kolbeinn ungi ok Gizurr fundust í þann tíma á Kili

16169 = ok gerðu ráð sín, þau er síðan kómu fram.

17253 = Þetta sumar var veginn Kolr inn auðgi.

12973 = Árni, er beiskr var kallaðr, vá hann.

22206 = Síðan hljóp hann til Gizurar, ok tók hann við honum.

22202 = Þá er Gizurr kom af Kili, stefndi hann mönnum at sér.

33041 = Váru þar fyrir þeir bræðr, Klængr ok Ormr, Loftr byskupsson, Árni óreiða.

28097 = Helt hann þá upp bréfum þeim, er þeir Eyvindr ok Árni höfðu út haft.

20569 = Var þar á, að Gizurr skyldi Snorra láta utan fara,

17397 = hvárt er honum þætti ljúft eða leitt,

16385 = eða drepa hann at öðrum kosti fyrir þat,

15013 = er hann hafði farit út í banni konungs.

20247 = Kallaði Hákon konungr Snorra landráðamann við sik.

25991 = Sagði Gizurr, at hann vildi með engu móti brjóta bréf konungs,

23272 = en kvaðst vita, at Snorri myndi eigi ónauðigr utan fara.

21724 = Kveðst Gizurr þá vildu til fara ok taka Snorra.

26902 = Ormr vildi ekki vera í þessi ráðagerð, ok reið hann heim á Breiðabólstað.

31576 = Gizurr dró þá lið saman ok sendi þá bræðr vestr til Borgarfjarðar á njósn,

8421 = Árna beisk ok Svart.

18469 = En Gizurr reið frá liðinu með sjau tigi manna,

28447 = en Loft byskupsson lét hann vera fyrir því liðinu, er síðar fór.

20530 = Klængr reið á Kjalarnes eftir liði ok svá upp í herað.

29224 = Gizurr kom í Reykjaholt um nóttina eftir Mauritíusmessu.

20587 = Brutu þeir upp skemmuna, er Snorri svaf í.

32733 = En hann hljóp upp ok ór skemmunni í in litlu húsin, er váru við skemmuna.

19023 = Fann hann þar Arnbjörn prest ok talaði við hann.

35331 = Réðu þeir þat, at Snorri gekk í kjallarann, er var undir loftinu þar í húsunum.

21242 = Þeir Gizurr fóru at leita Snorra um húsin.

28547 = Þá fann Gizurr Arnbjörn prest ok spurði, hvar Snorri væri.

8875 = Hann kvaðst eigi vita.

22694 = Gizurr kvað þá eigi sættast mega, ef þeir fyndist eigi.

28330 = Prestr kvað vera mega, at hann fyndist, ef honum væri griðum heitit.

22884 = Eftir þat urðu þeir varir við, hvar Snorri var.

25600 = Ok gengu þeir í kjallarann Markús Marðarson, Símon knútr,

26492 = Árni beiskr, Þorsteinn Guðinason, Þórarinn Ásgrímsson.

13048 = Símon knútr bað Árna höggva hann.

12169 = „Eigi skal höggva,” sagði Snorri.

8594 = „Högg þú,” sagði Símon.

12169 = „Eigi skal höggva,” sagði Snorri.

33464 = Eftir þat veitti Árni honum banasár, ok báðir þeir Þorsteinn unnu á honum.

872813    

V. Ráðgjöf Snorra til ungra skálda

(Skáldskaparmál, 8. kafli)

197920

16349 = En þetta er nú at segja ungum skáldum,

15868 = þeim er girnast at nema mál skáldskapar

16723 = ok heyja sér orðfjölða með fornum heitum

15251 = eða girnast þeir at kunna skilja þat,

8474 = er hulit er kveðit,

22969 = þá skili hann þessa bók til fróðleiks ok skemmtunar.

19899 = En ekki er at gleyma eða ósanna svá þessar frásagnir

17985 = at taka ór skáldskapinum fornar kenningar,

14787 = þær er höfuðskáld hafa sér líka látit.

19481 = En eigi skulu kristnir menn trúa á heiðin goð

17358 = ok eigi á sannyndi þessa sagna annan veg en svá

12776 = sem hér finnst í upphafi bókar.

197920

VI. Gunnarr Hámundarson

(Njála, 19. kafli – M)

400896

20321 = Gunnarr Hámundarson bjó á Hlíðarenda í Fljótshlíð.

23437 = Hann var mikill maðr vexti ok sterkr, manna bezt vígr;

17301 = hann hjó með báðum höndum ok skaut, ef hann vildi,

28601 = ok hann vá svá skjótt með sverði, at þrjú þóttu á lopti at sjá.

10596 = Hann skaut manna bezt af boga

14422 = ok hæfði allt þat, er hann skaut til;

18462 = hann hljóp meir en hæð sína með öllum herklæðum,

15628 = ok eigi skemmra aptr en fram fyrir sik;

10481 = hann var syndr sem selr,

23565 = ok eigi var sá leikr, at nökkurr þyrfti við hann at keppa,

20774 = ok hefir svá verit sagt, at engi væri hans jafningi.

17612 = Hann var vænn at yfirliti ok ljóslitaðr,

16736 = réttnefjaðr ok hafit upp í framanvert,

16445 = bláeygr ok snareygr ok roði í kinnunum;

12639 = hárit mikit, gult, ok fór vel.

19824 = Manna kurteisastr var hann, harðgörr í öllu,

21519 = fémildr ok stilltr vel, vinfastr ok vinavandr;

9438 = hann var vel auðigr at fé.

Fé Gunnars

Reykholtsmáldagi

18278 = Skrín þat es stendr á altara meþ helgo domo

19936 = gefa þeir Magn oc Snorre at helfninge hvar þeirra

21953 = oc es þetta kirkio fé umb fram of þat es áþr es talet.

Dulkóðaður í textanum

  11931 = Táknmálslykill

  10997 = A, B og C

400896

A

1796 = GRAAL – Quest of the Holy Grail

5596 = Andlig spekðin

-6960 = Jarðlig skilning

10565 = JHWH – Heilagt Nafn JHWH risið á ný²

10997

B

Eitt Hold Karls og Konu

432 = Rétt Mál Manns

10565 = JHWH

10997

C

        -1 =  Jarl – Andast í þann tíma

-1000 = Myrkur

Útanferð Fólgsnarjarls

2801 = Penis – Karlhluti JHWH

2414 = Vagina – Kvenhluti JHWH

6783 = Mons Veneris

10997

VII. Hefir Sturla Lögmaðr Svá Sagt

(Grettissaga, 93. kafli)

273997

25951 = Hefir Sturla lögmaðr svá sagt, at engi sekr maðr þykki honum

24513 = jafnmikill fyrir sér hafa verit sem Grettir inn sterki.

15728 = Finnr hann til þess þrjár greinir.

23501 = Þá fyrst, at honum þykkir hann vitrastr verit hafa,

22841 = því at hann hefir verit lengst í sekð einnhverr manna

15979 = ok varð aldri unninn, meðan hann var heill;

21611 = þá aðra, at hann var sterkastr á landinu sinna jafnaldra

21697 = ok meir til lagðr at koma af aftrgöngum ok reimleikum

5070 = en aðrir menn;

19024 = sú in þriðja, at hans var hefnt út í Miklagarði

20288 = sem einskis annars íslenzks manns, ok þat með,

20657 = hverr giftumaðr Þorsteinn drómundr varð

18975 = á sínum efstu dögum, sá inn sami, er hans hefndi.

18162 = Lýkr hér sögu Grettis Ásmundarsonar.

273997

***

Reiknivél sem umbreytir bókstöfum í tölugildi er hér:

http://www.light-of-truth.com/ciphersaga.htm

¹ Haugvísa Gunnars

(Brennu-Njálssaga, 78. kafli – M)

Sá atburðr varð at Hlíðarenda, at smalamaðr ok griðkona ráku fé hjá haugi Gunnars; þeim þótti Gunnarr vera kátr ok kveða í hauginum.  Fóru þau heim ok sögðu Rannveigu, móður Gunnars, atburðinn, en hon bað þau segja Njáli; þau gerðu svá, en hann lét þau segja sér þrim sinnum.  Síðan talaði hann lengi hljótt við Skarpheðin; Skarpheðinn tók öxi sína ok ferr með þeim til Hlíðarenda.  Þau Högni ok Rannveig tóku við honum allvel ok urðu honum fegin mjök; Rannveig bað hann vera þar lengi, ok hann hét því.  Þeir Högni gingu út ok inn jafnan.  Högni var maðr vaskligr ok vel at sér görr ok tortryggr; þorðu þau eigi af því at segja honum fyrirburðinn.

Þeir Skarpheðinn ok Högni váru úti eitt kveld fyrir sunnan haug Gunnars; tunglskin var bjart, en stundum dró fyrir.  Þeim sýndisk haugrinn opinn, ok hafði Gunnarr snúizk í hauginum ok sá í móti tunglinu; þeir þóttusk fjögur ljós sjá brenna í hauginum, ok bar hvergi skugga á.  Þeir sá, at Gunnar var kátligr ok með gleðimóti miklu.  Hann kvað vísu ok svá hátt, at þó mátti heyra görla, þó at þeir væri firr;

7891 = Mætti daugla deilir,

7744 = dáðum rakkr, sá er háði

10175 = bjartr með beztu hjarta

7120 = benrögn, faðir Högna:

10163 = Heldr kvazk hjálmi faldinn

9278 = hjörþilju sjá vilja

9605 = vættidraugr en vægja,

9033 = val-Freyju stafr, deyja –

  9033 = val-Freyju stafr, deyja.

80042

Síðan lauksk aptr haugrinn.

„Myndir þú trúa,” segir Skarpheðinn, „fyrirburð þessum, ef Njáll segði þér?”

„Trúa mynda ek, ef Njáll segði mér,” segir Högni, „því at þat er sagt, at hann ljúgi aldri.”

„Mikit er um fyrirburði slíka,” segir Skarpheðinn, „er hann sjálfr vitrask okkr, at hann vildi heldr deyja en vægja fyrir óvinum sínum, ok kenndi hann okkr þau ráð.”

„Engu mun ek til leiðar koma,” segir Högni, „nema þú vilir mér at veita.”

Skarpheðinn mælti:  „Nú skal ek þat muna, hversu Gunnari fór eptir víg Sigmundar, frænda yðvars. Skal ek nú veita þér slíkt, er ek má; hét faðir minn því Gunnari, þar er þú ættir hlut at eða móðir hans.”

Gengu þeir síðan heim til Hlíðarenda.

² Samkvæmt hebreskum fræðimanni, sem Einar Pálsson vísar til í ritsafni sínu, Rætur íslenzkrar menningar, er það grundvallar stef gyðingdóms að Heilagt Nafn JHWH (10-5-6-5 skv. hebreskri gematríu) klofni í miðju í upphafi Sjöunda Dags Sköpunar – í karl- og kvenkyns hluta. „Tilgangur veraldar okkar”, segir síðan, er að Heilagt Nafn JHWH rísi á ný sem Eitt Hold Manns og Konu.