Óhætt að segja að smjattað sé á embættisveitingu Árna Matt. Enda orkar gjörningurinn verulega tvímælis svo ekki sé meira sagt. Ekki hjálpar heldur til að Árni er ekki alveg öflugasti málafylgjumaður veraldar. Miklu líkari vélrænum opinberum embættismanni en heillandi stjórnmálamanni.

kannski ómótstæðilegir persónutöfrar Össurar valdi því að hans verk sleppa betur þó einungis virðist stigsmunur en ekki eðlis þar á.

Heilög vandlæting þeirra stjórnmálamanna sem ekki eru við kjötkatlana þessi misserin er nánast brosleg. Siv í kvöld og Björn Ingi daglega og hvað þeir heita nú allir, Lúðvik að sjálfsögðu.

Þetta fólk þekkir það býsna vel sjálft að vera í þeirri stöðu að hafa þurft að þola gangrýni á embættisveitingar sínar eða síns flokks. Eðli stjórnmálanna hefur ekkert breyst ekki frekar en eðli mannskepnunnar. Tilhneigingin til þess að troða sínu fólki hingað og þangað um stjórnkerfið er ekki fundin upp af Árna.

Enda eru þeir ekki til stjórnmálamennirnir sem eru að stinga uppá því að taka möguleikann af þessu fólki. Breyta kerfinu. Það er ekki tilgangurinn með látunum heldur miklu frekar að koma höggi á andstæðinginn svona rétt á meðan þeir eru ekki sjálfir að sukka.

Ráðherrar eru framkvæmdavald og eiga ekki að skipa dómara. Höfum kerfið eins og það á að vera. það yrði góð byrjun.

Er alls ekki að leggja blessun mína yfir það sem Össur og Árni eru að dunda sér við þessa dagana. Bendi bara á að þeir geta gert þetta og hafa til þess tækin. Því þarf að breyta því ekki efast ég eitt augnblik um það að næst þegar þeir sem gagnrýna mest núna komast að þá byrjar sama ballið á ný.

Bara með nýrri hlutverkaskipan.

Röggi.

Auðvitað hlýtur það að vera næst hjá Baugi að taka yfir lífeyrissjóðina. Fátt annað eftir þannig séð. Af hverju þarf Baugur að hafa skoðun á því í hvaða fyrirtækjum lífeyrissjóður verslunarmanna ákveður að fjárfesta til þess að ávaxta pundið?

Viðurkenni að ég skil ekki nákvæmlega hver aðkoma Baugs er að lífeyrissjóði verslunarmanna annar en að skila þangað iðgjöldum starfsmannna sinna. Gott væri ef einhver nákominn útskýrði fyrir mér af hverju þeir þurfa að hafa skoðun á starfseminni. Ég hélt að þetta væri lífeyrissjóður starfsfólks Baugs en ekki eigendanna.

Finnst eins og ég hafi áður fundið fyrir þessum einkennum Baugsveldisins. Þeir ætla sér í krafti stærðar sinnar að nauðga mönnum til hlýðni. Annað hvort fjárfestið þið í okkar fyrirtækjum eða við stofnum eigin lífeyrissjóð okkar starfsfólk.

Og sjá sjóður myndi að sjálfsögðu ekki klikka á því að fjárfesta í okkur. Með peningum stafrsfólksins okkar.

Heimurinn er ekki nógu stór fyrir þetta fyrirtæki.

Röggi.

Það er ekki öllum gefið að vera leiðtogar. Menn geta vissulega endað í þeirri eftirsóknarverðu stöðu að veljast leiðtogar. Alþekkt er sú staðeynd að menn veljast fyrirliðar liða sinna án þess að hafa snefil af leiðtogahæfni eða virðingu.

Menn þurfa að hafa ákveðna eðlisþætti til þess að verða leiðtogar. Engu skiptir þótt menn fái fyrirliðaband á upphandlegg ef leiðtogahæfileikarnir eru ekki til staðar.

Leiðtogar þurfa að geta sameinað og styrkt hópinn. Tekið á málum þegar eitthvað bjátar á eða er ekki að ganga upp. Þeir þurfa að vera pepparar, ekki síst þegar á móti blæs. Þeir þora að standa uppúr og taka á erfiðum málum. Eru fyrirmyndir og alltaf sterkir karakterar. Þeir eru stöðugir og standa á sínu. Segja sína meiningu þó hún geti stungið um stundarsakir. Njóta virðingar fyrir það.

Þessi vísindi eiga ekki alltaf við í pólitík. þar gilda önnur lögmál, stundum. Allskyns sukk og makk ræður þar oft hver verður fyrirliði. Ytra byrðið skiptir þá oft meira máli en annað. Ímyndarsérfræðingar hálaunaðir gera kraftaverk. Almenningsálitið er undarlegt fyrirbrigði. Og fjölmiðlar hafa allt að segja.

Djarfir stjórnmálamenn sem þora eru á undanhaldi. Samræðupólitíkin fletur alla út. Nú segja fæstir sína meiningu. Betra að segja það sem hljómar betur og skilar meiru, í vinsældum, um stundarsakir hið minnsta.

Það er úr þessum jarðvegi sem Dagur borgarstjóri sprettur. Áferðafallegur er besta lýsingin. Ætti að hafa flest að bera til þess að vera leiðtogi. Greindur klárlega og vel menntaður.

En hann er kjarklaus. Barnalegur í trúnni um að allir geti verið ánægðir alltaf. Skiptir ótt og títt um skoðanir allt eftir því hvernig hann upplifir vindinn hverju sinni. Reynir almennt að segja það sem hann heldur að viðmælendur hans vilji heyra.

Húsafriðunarmálið er klassískt dæmi um þetta. Litli háværi hópurinn sem náði að fanga athygli fjölmiðla var óþægilegur. Þá var öll sannfæring á bak og burt. Allir samningar og sanngirni gagnvart eigendum léttvæg fundin. Pólitískur rolugangur í sinni skýrustu mynd. Og hann mun kosta skattborgara hundruðir milljóna ef menntamálaráðherra tekur ekki að sér að sýna manndóminn sem borgarstjóri átta að hafa fyrir hann.

Sem er að standa á sannfæringu sinni. Hann er að sönnu fyrirliði hann Dagur. En eitthvað vantar enn uppá að hann sé leiðtogi.

Til þess skortir hann kjarkinn.

Röggi.

Sit hérna og horfi á fótbolta með fartölvuna í fanginu. Getur það orðið mikið betra? Þetta er dýrari týpan. var að ljúka við Arsenal – Tottenham og þá brestur á með Sevilla – Barcelona, reyndar án Eiðs Smára.

Sko. Enski boltinn er auðvitað skemmtilegasti boltinn. þar er hraðinn mestur og aldrei slegið af. Menn upp til hópa heiðarlegir og gefa sig alla í þetta. Bara gaman. Í leiknum í kvöld þurfti dómarinn lítið að skipta sér af. Allir í bolta.

Spænski boltinn er öðruvísi. Þar eru frábærir hæfileikamenn í hverri stöðu. Stórstjörnur og prímadonnur sem fá aukaspyrnur að jafnaði í hvert einasta skipti sem þeir henda sér í grasið. Sem gerist eiginlega alltaf þegar þessir smjörgreiddu milljónamæringar finna fyrir snertingu mótherjans.

Evrópumetið í leikaraskap margbætt í hverjum leik. Fair play ekki endilega aðal málið.

Röggi.

Ég veit vel að í mörg horn er að líta þegar kemur að útgjöldum í heilbrigðisgeiranum. Ekki er hægt að gera nóg og víst er að hægt er að nýta peninga betur en nú er gert. Stórar upphæðir venjulega til umræðu þegar fjallað er um heilbrigðiskerfið. Sparnaður heyrist oft.

Nýjasti sparnaðurinn sem ég tek eftir er að hætta að hafa lækna á neyðarbílnum. Auðvitað er erfitt að segja að einn þátturinn í þjónustu við sjúka og slasaða sé öðrum mikilvægari. Fólk kvartar undan því að fá ekki lyf vegna fjárskorts og aðrir liggja á göngum. Og margt fleira…

En hver ætli sé sparnaðurinn af þessu? Og hversu mikils virði er að hafa lækna í bílnum þegar mínútur og sekúndur skipta máli. Spurning hvort eitthvert tryggingarfyrirtækið er ekki tilbúið að splæsa þessu á okkur. Eða jafnvel að taka bara alveg að sér að reka neyðarbíla.

Hvaða menntun hafa þeir sem aka bílunum? Eru þeir með próf í hjálp í viðlögum eða kannski skyndihjálp? Geta þeir góðu menn bjargað mannslífum? Eru þeir færir um að svæfa stórslasað fólk á leið af slysstað? Hvert er þeirra starfssvið?

Margar spurningar en mig langar í svör.

Röggi.

Auðvitað getur maður ekki alltaf verið sáttur við allt sem mínir menn gera, alltso sjálfstæðismenn. Og reyndar er það svo að ég er mest óánægður þegar mínir menn rugla.

Hvað getur sæmilega viti borinn maður sagt um rökstuðning Árna fjármála vegna ráðningarinnar frægu? Hvernig lenti hann í þeirri aðstöðu að taka þetta að sér? Hvað gerði hann af sér sem orsakaði svona grimmilega refsingu?

Ekki dettur mér í hug eitt einasta augnablik að hann hafi haft neitt um það að segja hver var ráðinn. Og litlu betur lítur sukkið út hjá félaga Össur þótt fjölmiðlar hafi eitthvað minni áhuga á því.

Vonandi eru fleiri samflokksmenn mínir hneykslaðir á þessu því annars breytist ekkert. Við kjósendur erum að vissu leyti samsek því við fáumst helst ekki til þess að gagnrýna okkar eigin.

það á líka við um steinþegjandi samfylkingarfólk sem þó hefur haft skoðanir á embættisfærslu Árna en ekki Össurar.

Röggi.

Gaman að sjá hvað mogginn er stríðinn orðinn. Nú birtir Styrmir fína litmynd af húsum sem milljónamæringur vill endurgera. Þetta er stórfrétt sem smellt er á forsíðu.

Svo skemmtilega vill til að þessi hús eru á laugavegi 4-6. Þetta dregur væntanlega ekki úr forseta borgarstjórnar eða Svandísi. Að ég tali nú ekki um borgarstjórann tvístígandi. Hvað á nú til bragðs að taka?

Röggi.

Ég hef lengi haft nokkra trú á því að Björn Ingi eigi bjarta framtíð í pólitík. Finnst ekki útilokað að hann sé maðurinn sem geti snúið hlutum við í framsókn. Hann virðist reyndar hræða gamla kjarnann allverulega og það gæti tafið fyrir.

Öfugt við marga þá legg ég ekki mikinn trúnað á spillingartalið um hann. Trúi samt vel að hann sé metnaðargjarn og geti verið harðskeyttur en bendi um leið á að það eru helst þannig menn, og konur, sem komast til valda og duga. Þeir sem fyrir eru á fleti munu alltaf kvarta undan þeim sem þangað sækja.

Hann virkar einlægur á mig og brosið risastórt þó hann fari full sparlega með það nú um stundir. Talar mannamál og það er sannarlega tilbreyting. Um kjarkinn þarf ekki að fjölyrða og stöðumatið finnst mér líka yfirleitt hans styrkur.

Frá mínum bæjardyrum séð gat hann fátt annað gert en að taka mark á því sem virtist vera í pípunum hjá sexmenningunum í borginni þegar hann sleit meirihlutanum. Íllskárra að vera með þessum nýja meirihluta en úti í kuldanum. Þó er greinilegt að hann er ekki að finna sig núna enda REI málið dáið og grafið eins og við mátti búast af Svandísi og félögum.

Mér finnst augljóst að framsóknarmenn hvort heldur er á landsvísu eða í borginni eru í stanslausum eltingarleik við sjálfstæðisflokkinn, óþreytandi. Ég get verið sammála ýmsu í samsæriskenningum framsóknarmanna en velti því fyrir mér hvaða hagsmunir eru fyrir þá að tala nánast eingöngu um innanflokksmál sjálfstæðismanna.

Flestir gera sér grein fyrir því að í borginni skoruðu mínir menn sjálfsmark og að á landsvísu var ekki hægt að halda áfram samstarfinu. Samt er haldið áfram að tuða um vonsku sjálfstæðisflokksins. Og þó sýnist mér framsóknarmenn þrái það heitt og innilega að komast aftur í sömu sæng og áður. Á báðum vígstöðvum.

Framtíðargæfa framsóknar er ekki í höndum sjálfstæðisflokkssins. Nú finnst mér að þeir ættu að horfa frekar innávið þó að það sé pínu sársaukafullt núna og verði jafnvel enn erfiðara þegar fram í sækir og Björn Ingi fer að feta sig nær formannsstólnum. Þetta tal kannski þjappar mönnum eutthvað saman tímabundið en er þó skammgóður vermir. Naflaskoðunin er ekki umflúin.

Ég held að langtíma skotgrafahernaður og neikvæðni muni ekki skila sér fyrir framsókn. Miklu frekar jákvæðni og uppbyggilegur málflutingur. Engu máli skiptir hversu oft bent er á vonsku hinna. Ef þú hefur fátt annað fram að færa fá kjósendur leið og undirmeðvitundin getur ekki framkallað neitt jákvætt þegar flokkinn ber á góma.

það er nú það.

Röggi.

Ég er fráleitt sérfræðingur í bandarískum stjórnmálum. Þekking mín nánast yfirborðskennd en það kemur að sjálfsögðu ekki í veg fyrir að ég hafi skoðun. Eins og svo margir aðrir sem þykjast sérfróðir en eru í raun og veru bara sérfróðir í íslenskri afdalapólitík sem er svo heimfærð upp á bandaríkin. Og samanburðurinn talinn okkur í hag!

Mér hefur alltaf þótt töluvert til John McCain koma. Virkar eðlilegur og talar mannamál. Lætur eftir sér að efast stundum um eigið ágæti og flokks. Virkar vel á mig. Held með honum.

Kannski birtist einhver og segir hann skíthæl. Ég hef freistast til þess að halda að annað hvort sé hann ekki nógu mikill skíthæll til að verða frambjóðandi repúblikana eða þá of blankur.

Nema hvort tveggja sé. Allt að einu, ég held með honum.

Röggi.

Ég held að Dagur B Eggertsson sé haldinn valkvíða. Hann forðast að taka áhættur og virðist hræddur við óvinsældir. Þetta þrennt er sennilega það versta sem getur hrjáð stjórnmálamann.

En hann er að mörgu leyti nokkuð hentugur pólitíkus. Ásjálegur og ímyndin skotheld. Getur malað endalaust út í eitt um flesta hluti. Einfaldir hlutir verða í hans munni flóknir og mikilvægir og mörgum finnst hann hafa ógurlegt vit á öllu. Hann hefur svo margt að segja.

Mér finnst ekki endilega galli að menn hafi þor til þess að skipta um skoðanir. Hafi menn sannfæringu fyrir skoðanaskiptunum. Dagur skiptir oft um skoðun. Og þá yfirleitt þegar hann finnur fyrir hitanum af mótmælum og andófi. Þá gildir einu að hann hafi haldið innblásnar ræður til stuðnings eigin ákvörðunum. Gott dæmi var hvernig hann umpólaðist í afstöðunni til gatnaframkvæmdanna sem hann stóð fyrir í vatnsmýrinni.

Þá reis fólkið í 101 upp og andæfði enda trúir það fólk því að miðbær Reykjavíkur sé helst og bara fyrir þá sem geta farið fótgangandi um eða hjólandi.

Og núna er hann kominn í vandræði á ný hann Dagur okkar. Vegna húsanna við laugaveg sem eiga að hverfa þaðan. R listinn ákvað sjálfur að þau skyldu burt enda engin bæjarprýði. Fyrrverandi meirihluti hafði sömu skoðun og því var unnið áfram að málinu. Allar stofnanir sem nöfnum tjáir að nefna hafa ályktað á einn veg. Málið liggur fyrir.

En þá gerist það. Torfu samtökin rísa upp. Og hafa hátt og fá athygli fjölmiðla eins og von er. Og það er eins og við manninn mælt. Dagur vinglast allur til í málinu. Veit bara ekkert hvað til bragðs á að taka. Eins og áður trúir hann því að hægt sé að gera öllum til hæfis. Og talar mikið um lítið.

Stjórnmálamenn verða að þora að hafa vindinn í fangið. það vefst fyrir Degi.

Röggi.