Áhugaverð staða er kominn upp í handboltanum. Taplið úrslitaleiks karla í deildarbikarkeppninni hyggst kæra framkvæmd leiksins. Svo viðist sem sigurliðið hafi fengið einu marki of mikið skráð en leikurinn vannst með tveimur.

Fullkomlega er eðlilegt að menn láti reyna á dómstóla við þessar aðstæður. Þekki ekki reglur handboltans en mig minnir að hjá okkur í körfuboltanum sé undirrituð skýrsla að leik loknum látin standa hvort sem mönnum finnst það sanngjarnt eður ei.

Frammarar reyndu lengi að kæra úrslit og framkvæmd bikarúrslitaleiks sem við Valsmenn unnum sællar minningar hér um árið. Það gékk ekki og ég spái því að svo fari núna líka.

Mér sýnist tilhneygingin vera sú að finna þægilegustu lausnina frekar en þá sanngjörnustu. Það þykir vera mikið vesen að spila leikinn aftur. Hef ekki trú á að sú leið verði valin.

Ég held samt að það væri bara gott fyrir alla spila aftur. Mikill þrýstingur yrði á öllum og umfjöllun eftir því. Gaman, gaman.

Sjáum hvað setur.

Röggi.

Sit hér og horfi á silfur Egils. Rífandi skemmtilegt eins og oftast. Rétt í þessu mætti Hanna Birna í gin ljónsins. Sat til borðs menn þremur spunameisturum af vinstri kantinum með hinn stórskemmtilega Hallgrím Helgason í fararbroddi.

Hallgrímur blessaður er fyrir löngu orðin lið ónýtur í allri pólitískri umræðu vegna áunnins haturs í garð Davíðs og sjálfstæðisflokksins. Þar nær spuninn nýjum hæðum og hann trúir hverju orði sem hann heyrir sjálfan sig segja. Þráhyggjuraus hans um Davíð er gærdagsins.

Hanna Birna var fjári frísk. Lét ekki slá sig útaf laginu þrátt fyrir knappa stöðu. Kraftmikil og gerðist hreinskilin. Talaði um arma í flokknum. Hélt sjálfur að algerlega væri óheimilt að tala þannig. Reyndar er hægt að benda á arma og fylkingar í öllum flokkunum ef betur er að gáð.

Magnað hjá henni að upplýsa okkur um að allir hafi talað við alla þegar meirihlutinn var að springa. Og að til væru önnur sms en hin frægu. Kannski eru ekki öll kurl komin til grafar.

Bjarni Harðarsson heldur áfram að bulla uppúr sér hlutum sem mig grunar að hann hafi ekki ætlað að segja. Össuri brá greinilega í brún þegar Bjarni upplýsti um glatað tækifæri til að mynda vinstri stjórn, nú í haust!

Ef Bjarni bullar ekki þeim mun meira þá hafa átt sér stað þreyfingar um samfylkingin sprengdi ríkisstjórnina í haust. það sýnir að mínu viti styrk hjá samfylkingunni að hafa leitt það hjá sér. Samfylkingin þarf síst á slíku upphlaupi að halda.

Gaman að Bjarna og Össuri. Þeir minna mig sífellt á Bryndísi Schram eiginkonu Jóns Baldvins. Það eru engir neyðarhemlar. Allt látið flakka. Formenn þeirra hljóta að biðla til æðri máttarvalda í hvert skipti sem þessir skemmtilegu og eðlilegu menn komast í tæri við myndavélar.

Röggi.

Margrét Lára er íþróttamaður ársins. Því ber að fagna og engin ástæða til þess að þusa yfir því að hinn eða þessi eigi þetta betur skilið. Þetta er ekki vísindalega valið og því er ekki hægt að krefja neinn um rökstuðning.

Eitt vekur samt furðu mína. Af hverju þarf bikarinn að vera svona stór? Salurinn skemmtir sér að vísu vel yfir því þegar verðlaunahafinn rogast með gripinn um sviðið en er þetta ekki óþarfi. Ég hélt að stærðin skipti ekki máli.

Annars skemmtilegt kvöld og gott fyrir íþróttir. Jákvæð og mikil umfjöllun er fínt mál. Eitthvað er pískrað um breyta fyrirkomulaginu og fleiri komi að kjörinu. það held ég að gæti verið sniðugt. Stækka viðburðinn og gera vægið meira.

Hef líka heyrt að íþróttafréttamenn megi ekki heyra á þetta minnst. Kannski eðlilega en held samt að með tímanum muni það breytast því lengi má gott bæta.

Röggi.

Þá vitum við það. Bhutto lést af völdum höfuðhöggs. Nánast vinnuslys. Ekkert skot eða sprengjubrot. Innanríkisráðuneytið hefur sagt þetta og þá er engin ástæða til þess að draga fréttina í efa.

Leyniþjónustan hefur svo rakið símtal frá háttsettum aðila al kaida sem heyrist óska öðrum til hamingju mað drápið. Þessi sami sími var greinilega ekki hleraður daginn áður því þá hefði hugsanlega verið hægt að heyra um það sem stæði til daginn eftir.

Lái mér hver sem vill. Ég bara trúi ekki einu orði af þessu. Ólíkindalegt allt saman og reyfarakennt. Rannsókn málsins bara lokið áður en hún hófst. Frábær frammistaða og trúlega heimsmet. Hvar voru þessir menn þegar Kennedy var skotinn?

Alveg er þó hugsanlegt að ég hengi hér bakara fyrir smið en þá verður svo að vera. Hef fyrir margt löngu misst trú að stjórnvöldum í Pakistan og treysti fáu sem þaðan kemur.

Þessir tappar njóta ekki vafans.

Röggi.

Missti meira og minna af kastljósinu í kvöld. Lítll skaði þannig séð. Sá þó Bubba kóng sparikkæddann syngja með stórsveit. Framandlegur þannig til fara.

Hann er ekki spari. Var það einu sinni hjá mér en það hafði ekkert með föt að gera. Nú er hann sterkríkur jeppakall sem talar út í eitt um stangveiðar. Allt er í heiminum hverfult.

Flott atriði hjá honum í kastljósinu. Hann er flottur þegar hann er að gera það sem hann gerir best, sumsé syngja. Minnti mig mjög á einhvern. var lengi að finna manninn.

Svo kom það. Joe Cocker. Bubbi er orðinn nákvæmlega eins og sá gamli snillingur. Ekki leiðum að líkjast. Það var enginn með sviðsframkomu hans.

Skoðaðu.

Röggi.

Hef verið að velta því fyrir nú í dágóðann tíma af hverju góðu gæjarnir virðast ekki duga. Mjúki maðurinn er bara ekki að gera sig. Harðhausarnir þykja betri sama hvað hver segir. Um þetta höfum við fjölmörg dæmi.

Ef ég legg saman kosti og galla Davíðs Oddssonar og svo Geirs Haarde þá finnst mér það stappa nærri því að vera fullkomið dæmi um þetta. Ætla mér ekki þá dul að bera saman og gera uppá milli þegar kemur að vitsmunum þeirra tveggja. Þar er hvergi til sparað hjá almættinu og ríflega veitt í báðum tilfellum.

Auðvitað er stíll manna mismunandi og á að vera það. Engir tveir eru eins. Er nokkuð viss um það að ef þú spyrð þá vilja flestir hafa mýkri týpuna sem yfirmann að ég tali nú ekki um eiginmann. En er það ekki samt þannig að hin týpan fúnkerar betur?

Það er leitun að fólki sem treystir sér til þess að tala illa um Geir en stór fjöldi hefur ekki meira yndi af neinu en að tala herfilega um Davíð. Davíð er, og var oft, núið því um nasir að vera skapmikill og stjórnsamur. Langrækinn og ógleyminn ef honum mislíkaði ef ekki hreinlega hefnigjarn. Geðveikur sögðu þeir sem lengst gengu.

Samt var það svo að allir vildu vera með honum í plássi. Farsæll með afbrigðum. Kom ótrúlega miklu í verk og sat lengur en allir aðrir. Upphlaup fátíð og þá leyst án vandræða yfirleitt. Virðingin sem fyrir honum var borin óumdeild þó ýmsir minni spámenn hafi bæði þá og nú reynt af veikum mætti lengi vel að níða niður af þessu manni skóinn. Stundum var talað um óttablandna virðingu en mér dettur helst í hug að það sé í raun eina virðingin sem gerir sig í póltík. Sagan mun kenna okkur að enginn maður annar hafi verið sterkari en Davíð í víðasta skilningi þess orðs.

Hún er einhvernvegin öðruvísi virðingin sem borin er fyrir Geir. Hún er þarna og við vitum öll af henni. Hógvær og grandvar maður Geir. Sanngjarn umfram allt og segir ekki styggðaryrði um nokkra persónu. Farsæll á sinn yfirvegaða hátt. Heimsborgari öfugt við Davíð. Treystir á að hægt sé að koma málum fram með rökræðum og þvi að höfða til skynsemi fólks. Eins og sagt var um suma, klettur í hafi. Landsföðurslegur og uppáhlds tengdasonurinn. Nýtur virðingar engin vafi er um það.

En mér sýnist margt benda til þess samt að það dugi ekki til að njóta þeirrar virðingar sem hann nýtur. Það stafar engum ógn af honum. Gamla gengið í flokknum hikar ekki við að vaða fram opinberlega með skoðanir sem hvorki eru hans né flokks. Léttadrengir og stúlkur klúðra meirihlutanum í borginni. Engum manni dettur í hug að það hefði getað gerst undir Davíð.

Skemmtilegustu ráðherrar samfylkingar kunna ekki að vera bara ráðherrar. Sískrifandi og blaðrandi út og suður um hitt og þetta sem ýmist er ekki á dagskrá nú eða þá afdráttarlaust ekki á döfinni. Meira að segja Guðni lét sér ekki detta í hug að skipta ekki um stíl þegar hann gerðist ráðherra undir forsæti Davíðs.

Sumir tala um agaleysi og að menn óttist ekki. Ekki ósvipað og gerist í barnauppeldi. Blessuð börnin vaði uppi ef þau óttist ekki afleiðingar gjörða sinna. Hvað veit ég?

Ekki margt en grunar þó að ef fram fer sem horfir muni sá góði og gegnheili maður Geir sitja eftir með sárt enni. Af því að hann vill ekki taka á neinum og neinu. Allt skal leyst með samkomulagi skynsamra aðila sem tala sig niður á eðlilega niðustöðu. Þetta er fallegt en sennilega barnalegt.

Ég hef hér vonandi alls ekki rétt fyrir mér því stjórnmál ættu auðvitað að vera eitthvað nær Geir en Davíð. Eða hvað?

Röggi.

Hann er heldur betur sperrtur hann Páll Magnússon útvarpsstjóri. Hrokafullur og stóryrtur ef menn hafa skoðanir á því hvernig rúv er rekið. Er fyrir löngu búinn að gleyma öllum yfirlýsingunum sínum frá því að hann vann hjá einkaframtakinu. Þá var það hann sem vældi. Nú eru aðrir í því en prinsippin eru samt þau sömu.

Auðvitað má hann auglýsa í skaupinu. Af því að honum er það heimilt samkvæmt lögum. Mér finnst óþarfi að þrasa um smekk. Hvort á að hafa leyfi til þess að auglýsa yfirleitt er svo annað mál. Mín skoðun er sáraeinföld og hefur ekkert breyst frá því að ég var sammála Páli á sínum tíma. Ríkisfyrirtæki á ekki að standa í samkeppni við einkafyrirtæki. Það er ójafn leikur. Ekki vildi ég keppa við ríkisrakarastofur.

Ríkisforstjórar virðast margir festast i sama fari og Páll. Öryggið og tryggingin um að vera ekki látinn fara alveg sama hvernig mönnum tekst ekki að reka fyrirtækin án stórtaps árlega virðist svipta menn auðmýkt. Pirringurinn yfir því að litlir kallar út í bæ séu með moðreyk fer í taugarnar á Páli.

Það fer honum illa ekki síst í ljósi sögunnar.

Röggi.

Fréttablaðið heldur áfram að mjólka Aðalstein þjálfara stjörnunnar. Hann gefur greinilega ákveðið að reka sitt mál í fjölmiðlum áfram í stað þess að láta sinn málstað vinna málið þar sem það verður flutt. Afleit taktík.

Hann siglir fullum seglum að því að láta víkja sér úr starfi hjá núverandi vinnuveitanda sínum. það ætti honum að takast fyrr en seinna því ég get með engu móti séð að það þjóni neinum hagsmunum fyrir stjörnuna að vera með mann sem ekki er í betra jafnvægi en þetta í vinnu við æskulýðsstörf.

Röggi.

Þá er búið að koma Þorsteini Davíðssyni fyrir i kerfinu. Og vandlætingarkórinn byrjar strax og kyrja spillingarkvæðin. Fyrst þegar ég heyrði þetta hugsaði ég um það hversu óánægður ég væri með það að minn flokkur væri að gefa höggstað á sér með svona löguðu.

Ég segi minn flokkur því ég er blár og oftast harla ánægður með það. Svo áttaði ég mig á því að engu máli skiptir hvaða stjórnmálaflokkur á í hlut. Þetta liggur í eðli hlutanna óháð því hver er við völd hverju sinni. Kratarnir þóttu allra verstir í pólitískum ráðningum á sínum tíma. Svo hættu menn að taka eftir því af praktískum ástæðum og fóru að beina sjónum að framsóknarflokknum. Mínir menn hafa lengi legið undir grun. Þeir eru alltaf í stjórn.Það er með þessi mál eins og mörg önnur, stjórnmálamenn gera illt verra. Flest sem þeir snerta spillist ef það er ekki gjörspillt fyrir.

Ráðherrar eiga ekki að vera þingmenn og hvorugur þessara hópa eiga að skipa dómara. Til hvers er verið að fá einhverja sérfræðinga utan úr bæ til þess að meta hæfi þegar hæfið er á endanum metið af ráðherra einum? Og ég spyr.

Hvers eiga þeir að gjalda sem sækja um störf og eru svo skipaðir af ráðherra þeirra flokks? Hver græðir á þessu fyrirkomulagi? Er til að mynda alveg útilokað að Þorsteinn eigi þetta skilið. Það munum við aldrei vita af því að pólitíkin þvælist hér fyrir öllu. það eru grimm örlög að vera í skugga Davíðs og njóta kannski aldrei sannmælis af þeim sökum.

Tökum þennan kaleik af þessu fólki. það er öllum fyrir bestu. Við núverandi stöðu verður ekki unað. Hér tapa allir.

Og hefjum svo vinnu við að þrískipta valdi hér því við breytum ekki mannskepnunni. Ef kerfið býður dýrategundinni uppá spillingarmöguleika er líklegra en ekki að einhver spillist.

Breytum því kerfinu.

Röggi.

Ég hef áður skrifað um málefni KSÍ í nútíð og þátíð. Þar hefur verið af nægu að taka. Allt frá því þegar fyrrverandi formaður lét það viðgangast að einn besti sonur íslenskrar knattspyrnu, Guðni Bergs, var gerður útlægur vegna skapgerðabresta þáverandi þjálfara til þeirra óleystu vandamála sem tengjast fyrirliða liðsins í dag. Þá eins og nú virðist dugleysi forystunnar og úrræðaleysi algert.

Gunnar Gylfason FÍFA aðstoðardómari finnur sig knúinn til þess með yfirlýsingu að sverja af sér þátt í ákvörðun Kristinns Jakobssonar félaga síns um að dæma ranglega vítaspyrnu í evrópuleik á dögunum. Kristinn hefur nokkuð áberandi gert Gunnari talsverðan þátt í þeirri ákvörðun.

það liggur í hlutarins eðli að ekki geta báðir haft algerlega rétt fyrir sér í málinu. Ætla ekki að hafa neina skoðun á því af hverju mönnum ætti að vera í mun að segja ekki satt.

En ég spyr. Hvernig getur það gerst að þetta mál fer í þennan farveg? Svona mál hlýtur að verða að leysa innandyra. Hversu mikið hefur gengið á áður en Gunnar ákveður að fara með þetta í blöðin. Var engin önnur útgönguleið?

Þetta er ótrúleg atburðarás og styrkir hvorugan aðila málsins eða KSÍ. Og varla get ég ímyndað mér að þetta verði þeim félögum til framdráttar hjá FÍFA.

Er þetta ekki enn eitt dæmið sem sannar að stjórn KSÍ, formaður og framkvæmdastjóri ráða ekki við sitt?

Röggi.