Ég er að ég held bara ósköp venjulegur fýr. Hvorki betri eða verri en flestir. Hef einfaldar þarfir yfirleitt. Þoli ekki óréttlæti heimsins hvernig sem það birtist. Get aftur á móti rifist um hvernig best er að vinna á vandanum.

Sat fyrir framan sjónvarpið í kvöld og sá fyrir tilviljun þátt um konur í Afghanistan. Ég átti bókstaflega erfitt með að trúa eigin augum. Auðvitað er víða hægt að finna hörmuleg dæmi um afleitar aðstæður fólks af báðum kynum. En það sem þarna var grafið upp er nánast ólýsanlegt. Átti á stundum bágt með mig.

Líklega er best að reyna ekki að tengja þetta trúarbrögðum en ég berst við hugsunina. Hitt var aftur á móti út í hött og það var að reyna að klína þessu á Bush kallinn. Margt er hægt að setja á hans reikning en ekki það að talibanar, og fleiri, meðhöndla konur eins og húsdýr. Og að skepnuskapurinn er svo rótgróinn að það ætlar að taka eilífðina sjálfa að snúa við blaðinu þó þeim hafi verið komið frá völdum.

Ástandið afleitt víða í Afghanistan en ekki væri það betra með talaibana við völd. Góðir hlutir gerast stundum of hægt.

Og í þessu tilfelli alltof hægt.

Röggi.

Hvernig ætli standi á því að Kalli Bjarni þorir ekki að segja frá þeim sem fengu hann til að að burðast með dóp til landsins? Jú örugglega að hluta til óttinn við hefnd en kannski líka vegna þess að alls ekki er hægt að átta sig á því hver hagur mannsins væri af því að tala.

Ekki græddi Grétar í líkfundamálinu nokkuð á blaðrinu. Hann bókstaflega upplýsti málið á meðan snillingurinn félagi hans, Jónas, laug sig rangeygðan vikum saman. Niðurstaðan var að sjálfsögðu sama refsing handa báðum.

Jón Gerald fékk þau skilaboð að ákærur hans gegn baugi væru ekki marktækar vegna þess að hann legði fæð á baug! Frábært alveg enda algengt í meira lagi að menn beri hlýhug til þeirra sem þeir ákæra.

Fleiri dæmi eru til sem virðast benda til þess að dómskerfið hér viti hreint ekki hvernig á að taka á þeim sem kunna að vilja greiða veg réttvísinnar.

Ég spyr eins og fávís rakari. Hver græðir á þessu aðrir en vondu kallarnir?

Röggi.

Glimrandi fín frétt á rúv í kvöld um verðmun á þjónustu hársnyrtistofa. Hellings verðmunur sem er gott og eðlilegt. Fréttamaðurinn taldi fréttina reyndar vera þessi mikli verðmunur. Stundum allt að helmingsmunur.

Þetta eru góð tíðindi af greininni hefði ég haldið. Eðlileg samkeppni og mikill verðmunur. Við erum orðin svo vön verðsamráði og einnarkrónu verðmuninum sem matvörumafíur landsins hafa komið sér upp að við teljum það stórtfrétt ef einhversstaðar finnst samkeppni í verðum.

Hvenær skyldum við fá að viðlíka fréttir af matarkaupmönnum, tryggingasölum, eldsneytissölum eða hvað þeir heita nú kaupmennirnir sem ekki treysta sér til þess að stunda raunverulega samkeppni í verðum.

Röggi.

Það er ekki ofsögum sagt að hann sé sársvekktur þjálfari kvennaliðs stjörnunar í handbolta. Aganefnd HSÍ tók myndarlega á ummælum hans síendurteknum í fjölmiðlum.

Gæti skrifað mikinn langhund um það hvernig þeir sem tengjast íþróttum geta misskilið margt sem kemur að dómgæslu. Þjálfarinn er einn af þeim þó að ég geti alveg skilið að ekki sé vel gott að fá óreynt par í stórleik sér í lagi þegar þeir menn eru svo ekki að standa sig.

Staðreyndin virðist vera sú að það sárvantar menn til að sinna dómgæslu í handbolta og mig undrar það ekki ef þetta er umgengin sem í boði er. Enginn verður óbarinn biskup í dómgæslu og einhverntíma þurfa menn að fá sénsinn sinn. Hvenær það er nákvæmlega getur verið álitamál.

Það er ekki að ástæðulausu sem þjálfurum víða um lönd er bannað að tjá sig með svona hætti um dómgæslu. Svona ummæli eru einfaldlega ekki góð auglýsing fyrir íþróttina auk þess sem þetta er engin leið til þess að umgangast fagaðila sem eru allir að vinna að framgangi íþróttarinnar.

Þjálarar eiga hiklaust að hafa faglega skoðun á öllu sem kemur að frammistöðu dómara. Slíkt getur verið mjög gagnlegt fyrir dómarana sjálfa ef umfjölluninni er beint á rétta staði og vandað til hennar.

Fjölmiðlar eru ekki þeir staðir.

Röggi.

það hljóta að hafa verið góðar ástæður fyrir því að við fórum inn í schengen samstarfið á sínum tíma. Einhver þægindi fylgja þessu. Við losnum við biðraðir á flugvöllum, sumstaðar. Það er kostur.

Og líklega einhverjir aðrir praktískir kostir sem ekki blasa við leikmanni eins og mér. Ókostirnir eru sýnilegir eins og stundum áður. Mikill kostnaður og svo það hitt að við höfum ekki hugmynd um hverjir eru hér staddir. Eða nýfarnir.

Ég er ekkert viss um það henti mér. Við horfum uppá þetta nánast daglega núna. Ofbeldis og afbrotamenn valsa hér út og inn án þess að spyrja kóng eða prest jafnvel þó kóngurinn og presturinn hafi lagt blátt bann við öllum ferðalögum. Og þarna er ég að vísa í þau mál þar sem hægt er að bera á menn kennsl. Það er því miður ekki alltaf þannig.

Sýslumaðurinn í keflavík reynir af veikum mætti að benda steinsofandi réttarkerfinu á að farbann hafi í dag ekkert gildi. Án árangurs.

Bandaríkjamenn eru grjótharðir á sínum landamærum. Einum of segja margir ef ekki tveimur. En við erum of lin ef ekki hreinlega kærulaus. Þarna þarf að finna milliveg og þar eigum við að staðsetja okkur.

Ef það þýðir að við drögum okkur út úr schengen er þá ekki bara spurning um að gera það. Heimsmyndir hefur breyst til muna frá því að það apparat varð til.

Segi bara svona.

Röggi.

Handbolti eru ekki mínar ær og kýr. Læt mér almennt í léttu rúmi liggja hvernig kaupin gerast á eyrinni hjá handboltafólkinu. Ég vissi til dæmis ekki að til væri síða sem heitir handbolti.is fyrr en Rúnar vinur minn benti mér á hana.

Þar er að finna viðtöl sem stjórnarmaður HSÍ tekur við ungt handboltafólk af báðum kynjum. Bæði skriflegt og lifandi. Kannski er það bara ég, og Rúnar, en er ekki eitthvað undarlegt við að meginþemað virðist vera kynlíf hjá spyrjanda?

Ung stúlka í kvennalandsliðsferð á fullt í fangi með að verjast, ja í besta falli barnalegum spurningum um hluti sem ég myndi aldrei spyrja um.

Sjón er sögu ríkari. Handbolti.is

Röggi.

Öryggisráð feministafélags Íslands. Ég endurtek. Öryggisráð feministafélags Íslands. Þetta hlýtur að vera spaug. Líklega eru hér áhrifin af skagaspaugi Vífils símadóna að koma fram. Nú skal það frábæra grín toppað.

Vissi ekki að þetta ráð væri til og grunaði ekki heldur að það þyrfti að vera til. Baráttan er vissulega hörð og sækist líklega ekki nógu hratt og vel en ætli þetta teljist ekki vera fulllangt gengið. Gott ef konur í kringum mig eru ekki talsvert meira hneykslaðar en við strákarnir.

Má VISA hafa skoðun á því hvað kúnnarnir kaupa sér? Tölvunefnd eða persónuvernd eða hvað þær heita nú allar nefndirnar gætu jafnvel bannað VISA að hnýsast sérstaklega í það hvað korthafar eru að kaupa sér.

Til hvers að kæra kortafyrirtækið? Þetta jaðrar við ofstæki. Mæli eindregið með því ef þetta gengur ekki upp að hið mikla öryggisráð íhugi að kæra þá sem framleiða kortin. Ef það dugar ekki þá er rétt að hafa uppá þeim sem fann upp internetið, þá tölvurnar….

Röggi.

Nú er vá fyrir dyrum. Ögmundur Jónasson var klökkur af geðshræringu í þinginu. Hvað er það versta sem fyrir okkur gæti komið? Jú, einkarekin heilbrigðisþjónusta.

Ríkisstjórnin er að „hrekja“ okkur til þess að einkareka þjónustu við sjúka. það væri dauðans alvara. Þá fá sjúkir og laskaðir enga þjónustu. Verða reknir á dyr fótbrotnir og fárveikir, bláfátækir án trygginga.

Allt of margir finna sig í amerískri hryllingsmynd þegar kemur að því að ræða einkarekstur í heilbrigðiskerfinu. Enda grýlunni haldið á lofti seint og snemma af mönnum eins og Ögmundi sem auðvitað vill helst að skjólstæðingar sínir hja BSRB og BHM séu sem flestir. Illa launaðir og óánægðir opinberir starfsmenn.

Heilsugæslan í salarhverfi, heilsugæslan í álftamýri, orkuhúsið og læknavaktin. Allt einkarekið. Hversu margir ætli viti það? Ríkð borgar brúsann en fagmennirnir reka businessinn. Þjónustan síst verri og reyndar talsvert betri. Og kostar ekki krónu meira en ríkisreknir starfsmenn eru að kosta okkur hundóánægðir og þar af leiðandi ekki nógu góðir starfsmenn.

Hættum þessari hysteríu og tölum um þessi mál af skynsemi og án fordóma. Stór hluti kerfissins er nú þegar einkarekinn öllum til heilla. Ríkið stendur ekki betur að svona rekstri en einkaaðilar. Ég hef reyndar aldrei skilið rökin. Af hverju ættu einkaaðilar að gera þetta verr? Hver vill ekki hafa viðskiptavininn ánægðan?

Það er ekkert verið að tala um að kollvarpa tryggingakerfinu. Miklu frekar er verið að tala um að nýta fé betur en nú gerist hjá ríkinu. Gera þjónustu samning við fagaðila um ákveðna hluti. Þetta gengur vel í dag og við eigum án vafa að skoða þessa leið betur.

það er ekkert að óttast.

Röggi.

þá er tekist á um veitingu heiðurslauna ríkissins. Hljómar þetta ekki einhvernvegin undarlega, heiðurslaun ríkissins? Mér finnst það.

Að þrasa um það að þessi fái en ekki hinn er eiginlega alveg út í hött. Mér vitanlega eru engar reglur til um það hvernig fara skuli með þessi heiðurslaun. Þetta er enn eitt dæmið um það hversu vita vonlaust er að láta stjórnmálamönnum svona vald í hendur. Enginn rökstuðningur til eða frá. Þeir sem ekki fá dylgja um þá sem fá og þá sem veita styrkinn. Þá er talað um pótitík, eðlilega því pólitískir fulltrúar eru að útdeila bitlingum eftir behag.

Ég treysti mér ekki til þess að skera úr um hvort er fallegra rautt eða blátt. Eða hvort mjög vel stæður fyrrverandi ritstjóri moggans þarf þessa smáaura frekar en Sigurður A sem aldrei hafði skynsemi til þess að leggja fyrir eins og aðrir menn gera flestir.

Hit sýnist mér býsna augljóst. Svona nokkuð á að taka af stjórnmálamönnum og láta fagráð um málið. Nú eða hitt sem er líka ágætur kostur.

Hætta þessari opinberu mismunun sem þessi heiðurslaun munu alltaf verða. það hlýtur að vera óþolandi fyrir þá sem fá að þurfa að sitja undir dylgjum og skömmum frá fulltrúm þeirra sem ekki fá. Vegna þess að mjög auðvelt hlýtur að vera að finna góðar ástæður fyrir þvi að allir sem telja sig til listamanna eigi launin góðu skilin.

Ef við ætlum þrátt fyrir allt að halda þessu áfram þá verður að taka þetta af alþingi. Þar aflagast allir hlutir í eilífðarstríði meirihluta gegn minnihluta.

Röggi.

Þeir voru misglaðbeittir þjálfarar efstu liðanna í kvennahandboltanum eftir stórleik kvöldsins. Þjálfari sigurliðsins eðlilega heldur kátari en mátti þó ekki vera að því að gleðjast eftir leikinn heldur splæsti nánast öllu viðtalinu í að tala um dómara leiksins. Hann var hundóánægður og taldi sitt fólk misrétti beitt. Gott og vel.

Hinn þjálfarinn hafði enn minni áhuga á því að fjalla um íþróttina sem hann vinnur við. Saltvondur og stóryrtur mjög. Þrautreyndur maðurinn hafði það í sér að tala um að dómgæslan í leiknum hefði verið „spilling og ekkert annað“.

Í hverskonar ástandi eru menn þegar svona nokkuð gengur út úr þeim? Hvaða bækur er hann að lesa? Hvað er í matinn á heimili manna sem láta svona?

Flott auglýsing fyrir handboltann. Það verður spennandi að sjá hver refsing þjálfara stjörnunnar verður. Allt annað en leikbann er skandall. Og eins og málum virðist háttað þá þolir íþróttin ekki fleiri skandala.

Röggi.